Chirurgia stomatologiczna

Ekstrakcja zęba to zabieg polegający na kontrolowanym, atraumatycznym usunięciu zęba z zębodołu. Wykonujemy go w miejscowym znieczuleniu, dzięki czemu procedura jest dla Pacjenta komfortowa i bezbolesna. Korzystamy z delikatnych narzędzi i technik, które mają na celu maksymalne zachowanie kości i dziąsła – to ważne zarówno dla estetyki, jak i ewentualnego późniejszego leczenia protetycznego lub implantologicznego.

Kiedy zalecamy ekstrakcję zęba?

• ząb jest zniszczony próchnicą i nie nadaje się do leczenia zachowawczego ani protetycznego,
• doszło do poważnego złamania korony lub korzenia,
• ząb powoduje nawracające stany zapalne, ropnie lub ból,
• ząb jest przyczyną problemów periodontologicznych lub ortodontycznych.

Po zabiegu otrzymasz dokładne zalecenia, jak dbać o ranę poekstrakcyjną, jakie leki przeciwbólowe można stosować oraz kiedy zgłosić się na kontrolę.

Ząb zatrzymany to taki, który wykształcił się w kości, ale nie przebił się prawidłowo do jamy ustnej. Najczęściej dotyczy to kłów i “ósemek”. Taki ząb może długo nie dawać objawów, ale z czasem powodować ból, torbiele, stany zapalne czy przesuwanie się pozostałych zębów.

Ekstrakcja zęba zatrzymanego to zabieg chirurgiczny, w którym po odsłonięciu kości delikatnie usuwamy ząb, jednocześnie dbając o struktury sąsiednie (korzenie pozostałych zębów, nerw, zatokę szczękową). Wykorzystujemy diagnostykę 3D (tomografia komputerowa), aby dokładnie zaplanować zabieg, a także atraumatyczne techniki mikrochirurgiczne, które skracają gojenie.

Wskazania do usunięcia zęba zatrzymanego:

• ból, obrzęk, nawracające stany zapalne,
• torbiel lub zmiana okołokorzeniowa widoczna w badaniach obrazowych,
• brak miejsca w łuku zębowym, ryzyko przesuwania zębów,
• przygotowanie do leczenia ortodontycznego lub protetycznego.

“Zęby mądrości” często wyrzynają się w nieprawidłowej pozycji lub nie mają wystarczająco miejsca w łuku. Mogą powodować ból, stany zapalne dziąseł, nacisk na pozostałe zęby i problemy z utrzymaniem higieny w tej okolicy.

W naszym gabinecie usuwanie ósemek przeprowadzamy w znieczuleniu miejscowym, a w razie potrzeby z możliwością sedacji podtlenkiem azotu lub w znieczuleniu ogólnym. Przed zabiegiem wykonujemy dokładną diagnostykę (RTG, tomografię 3D), aby ocenić położenie korzeni względem nerwu zębodołowego i zatoki szczękowej. Sam zabieg prowadzimy technikami mikrochirurgicznymi, tak aby ograniczyć uraz tkanek i przyspieszyć gojenie.

Najczęstsze wskazania do usunięcia ósemek:

• ból i stany zapalne wokół wyrzynającej się ósemki,
• częste “nawracające” opuchnięcia dziąsła,
• próchnica ósemki lub zębów sąsiednich w trudno dostępnej okolicy,
• przygotowanie do leczenia ortodontycznego.

Resekcja wierzchołka korzenia to precyzyjny zabieg mikrochirurgiczny, którego celem jest uratowanie zęba przed usunięciem. Polega na chirurgicznym odsłonięciu wierzchołka korzenia, usunięciu zmienionej zapalnie tkanki oraz odcięciu zakażonej części korzenia. Następnie kanał korzeniowy jest szczelnie wypełniany od strony wierzchołka.

Zabieg wykonujemy wtedy, gdy pomimo prawidłowo przeprowadzonego leczenia kanałowego dalej utrzymuje się stan zapalny w okolicy wierzchołka lub gdy w kanale znajduje się narzędzie, którego nie można usunąć drogą endodontyczną.

Resekcja jest wskazana, gdy:

• na RTG / CBCT widoczna jest zmiana okołowierzchołkowa,
• po leczeniu kanałowym utrzymuje się ból lub obrzęk,
• nie ma możliwości re-endo lub usunięcia materiału / narzędzia z kanału,
• chcemy zachować ząb zamiast usuwać go i zastępować implantem.

Wędzidełka to pasma tkanki łączące wargę lub język z podłożem (dziąsłem / dnem jamy ustnej). Zbyt krótkie lub nieprawidłowo przyczepione wędzidełko może wpływać na wymowę, pozycję zębów, estetykę uśmiechu, a u dzieci – również na sposób połykania i karmienia.

Plastyka wędzidełek polega na delikatnym przecięciu i odpowiednim uformowaniu tkanek w znieczuleniu miejscowym. Zabieg trwa kilka–kilkanaście minut i najczęściej dziecko lub dorosły wraca do codziennych aktywności już tego samego dnia. W razie potrzeby współpracujemy z logopedą / ortodontą, aby efekt był nie tylko chirurgiczny, ale też funkcjonalny.

Najczęstsze wskazania:

• seplenienie, problemy z prawidłową wymową,
• diastema (szczelina między jedynkami) związana z wędzidełkiem wargi,
• trudności w karmieniu u niemowląt,
• nadmierne pociąganie dziąsła przez wędzidełko, recesje dziąsłowe.

Czasem część zęba widoczna nad dziąsłem jest zbyt mała, aby wykonać trwałą odbudowę protetyczną (np. koronę). Chirurgiczne wydłużenie korony klinicznej polega na delikatnym ukształtowaniu dziąsła i – jeśli trzeba – niewielkim wyrównaniu kości, tak aby większa część zęba była dostępna dla lekarza protetyka.

Zabieg wykonujemy w znieczuleniu miejscowym, często w połączeniu z planowanym leczeniem protetycznym lub estetycznym (np. przy tzw. “gummy smile” – uśmiech dziąsłowy). Dobrze zaplanowane wydłużenie korony poprawia nie tylko trwałość pracy protetycznej, ale także estetykę uśmiechu.

Podniesienie dna zatoki szczękowej to zabieg, który wykonujemy, gdy w bocznym odcinku szczęki brakuje odpowiedniej ilości kości pod planowany implant. W trakcie zabiegu delikatnie unosimy błonę wyściełającą zatokę szczękową, a powstałą przestrzeń wypełniamy materiałem kościozastępczym lub kością własną Pacjenta.

W zależności od sytuacji klinicznej stosujemy metodę otwartą lub zamkniętą – wybór zależy m.in. od ilości brakującej kości oraz planu implantacji. Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym, a jego efekt to odbudowa odpowiedniej wysokości kości, która pozwala na bezpieczne, długoczasowe utrzymanie implantów.

Sterowana regeneracja kości (Guided Bone Regeneration – GBR) to metoda chirurgiczna, dzięki której możemy odbudować brakującą kość w miejscach po utraconych zębach lub w strefach zaniku wyrostka zębodołowego. W trakcie zabiegu wprowadzamy materiał kościozastępczy lub przeszczep kostny, a następnie zabezpieczamy go specjalną membraną, która chroni go przed wrastaniem tkanek miękkich.

Zabieg pozwala przygotować podłoże pod przyszłe implanty, poprawić estetykę dziąseł i zapobiec dalszemu zanikowi kości. Proces przebudowy kostnej trwa kilka miesięcy, po czym możliwe jest wprowadzenie implantu lub wykonanie zaplanowanej pracy protetycznej.

CGF (Concentrated Growth Factors) to nowoczesna metoda wykorzystująca krew własną Pacjenta do przyspieszania gojenia po zabiegach chirurgicznych. Z niewielkiej ilości krwi, pobranej bezpośrednio przed zabiegiem, w wirówce uzyskujemy koncentrat płytek krwi i czynników wzrostu. Taki koncentrat wprowadzamy do rany poekstrakcyjnej, do miejsca augmentacji kości lub wokół implantu.

Dzięki CGF przyspiesza się gojenie, zmniejsza obrzęk i ból po zabiegu, a proces odbudowy kości i tkanek miękkich przebiega sprawniej. To naturalna, bezpieczna metoda wykorzystująca potencjał organizmu Pacjenta.

Gingiwektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu przerośniętego lub chorobowo zmienionego fragmentu dziąsła. Wykonuje się go m.in. w przypadku przerostów dziąseł, kieszonych dziąsłowych wynikających z chorób przyzębia czy w ramach przygotowania do leczenia protetycznego i estetycznego.

Zabieg przeprowadzamy w znieczuleniu miejscowym, modelując linię dziąsła tak, aby była łatwiejsza do utrzymania w czystości, zdrowsza i bardziej estetyczna. Gingiwektomia często łączona jest z leczeniem periodontologicznym oraz pracami protetycznymi.

Kiretaż otwarty to zabieg periodontologiczny wykonywany w zaawansowanej chorobie przyzębia, gdy w kieszonkach dziąsłowych zalega kamień, bakterie i tkanki ziarninowe, których nie da się usunąć zwykłym skalingiem. W trakcie kiretażu chirurgicznego delikatnie odchylamy dziąsło, dokładnie oczyszczamy korzeń zęba oraz kość, a następnie modelujemy tkanki i szwy.

Celem zabiegu jest zatrzymanie stanu zapalnego, zmniejszenie głębokości kieszonek, utrzymanie zębów w jamie ustnej i poprawa komfortu Pacjenta (mniej krwawień, ruchomości, przykrego zapachu z ust).

Recesja dziąsła to cofnięcie się brzegu dziąsła i odsłonięcie szyjki zęba. Może powodować nadwrażliwość na zimno i ciepło, problemy estetyczne oraz zwiększone ryzyko próchnicy korzenia. Jedną z najbardziej przewidywalnych metod leczenia jest przeszczep tkanki łącznej – materiał pobieramy najczęściej z podniebienia Pacjenta, a następnie umieszczamy go w okolicy recesji i odpowiednio stabilizujemy.

Zabieg wykonujemy w znieczuleniu miejscowym. Jego celem jest pokrycie odsłoniętego korzenia, pogrubienie dziąsła i wzmocnienie tkanek wokół zęba, co poprawia zarówno estetykę, jak i długoterminowe zdrowie przyzębia.

Połączenie ustno-zatokowe może powstać np. po trudnym usunięciu zęba w bocznym odcinku szczęki, gdy dno zatoki jest bardzo nisko. Objawia się m.in. przedostawaniem się powietrza lub płynów między jamą ustną a zatoką. Taki stan wymaga leczenia chirurgicznego, ponieważ nieleczony może prowadzić do przewlekłych zapaleń zatok.

Plastyka połączenia ustno-zatokowego polega na dokładnym oczyszczeniu okolicy i zamknięciu połączenia przy użyciu tkanek Pacjenta (płatów śluzówkowo-okostnowych, czasem z dodatkiem materiału kościozastępczego). Zabieg przywraca szczelność między jamą ustną a zatoką i umożliwia prawidłowe gojenie tkanek.

Rewizja zębodołu to zabieg, który wykonujemy, gdy po ekstrakcji gojenie nie przebiega prawidłowo – np. przy suchym zębodole, przedłużającym się bólu lub podejrzeniu pozostawienia fragmentów korzenia, kości czy materiału w zębodole. W trakcie zabiegu dokładnie oczyszczamy zębodół, usuwamy martwicze tkanki i ewentualne ciała obce, a następnie zabezpieczamy ranę.

Celem rewizji jest zniesienie bólu, przyspieszenie gojenia i zapobieganie powikłaniom zapalnym. Często łączymy ją z zastosowaniem preparatów wspomagających regenerację (np. CGF).

Badanie histopatologiczne polega na pobraniu fragmentu tkanki (biopsja) lub całej zmiany z jamy ustnej (np. nadziąślak, leukoplakia, torbiel, zmiana barwnikowa) i przekazaniu jej do pracowni histopatologicznej. Pod mikroskopem patomorfolog ocenia charakter zmiany – czy jest łagodna, zapalna, przednowotworowa czy nowotworowa.

Zabieg pobrania materiału wykonujemy w znieczuleniu miejscowym, najczęściej w trakcie standardowej wizyty chirurgicznej. Wynik badania jest kluczowy dla dalszego postępowania – pozwala zaplanować odpowiednie leczenie i kontrolę Pacjenta.

Zdarza się, że implant założony w innym gabinecie nie integruje się prawidłowo z kością – może się ruszać, boleć, powodować przewlekły stan zapalny lub utratę kości wokół. W takiej sytuacji konieczne jest jego usunięcie w sposób możliwie atraumatyczny, z maksymalnym zachowaniem otaczającej kości.

W naszym gabinecie usunięcie niezintegrowanego implantu wykonujemy w oparciu o tomografię 3D i delikatne techniki chirurgiczne. Po zabiegu planujemy dalsze postępowanie: odbudowę kości (GBR, sinus lift), zastosowanie CGF, a po wygojeniu – ponowną implantację lub inne rozwiązanie protetyczne. Cały proces omawiamy szczegółowo z Pacjentem, uwzględniając przyczynę niepowodzenia wcześniejszego leczenia.